Termokurczka – trwalszy i bardziej estetyczny sposób na izolację

Kiedy zadajesz sobie pytanie: „co wykorzystać do izolacji przewodów elektrycznych?”, pierwszą rzeczą, która pojawi się w twojej głowie, na pewno jest taśma izolacyjna. Ale czy wiesz, że jest trwalszy i bardziej estetyczny sposób na izolację?

Jest nim rurka lub inaczej koszulka termokurczliwa, potocznie nazywana termokurczką. Izoluje się nią elementy elektryczne (i nie tylko) przy użyciu źródła ciepła. Taka izolacja jest trwalsza, ponieważ po zgrzaniu termokurczka staje się sztywna.

Ten artykuł jest dla ciebie, jeśli nie słyszałeś jeszcze o termokurczkach lub jeśli chcesz się dowiedzieć, jak dobrać i poprawnie użyć rurki termokurczliwej.

Jak działa termokurczka?

Termokurczka jest elementem izolacyjnym wykonanym z materiału wrażliwego na ciepło. W temperaturze 120-200oC kurczy się, zmniejszając swoją średnicę i ściśle dopasowując się kształtem do przedmiotu, który obejmuje.

Wyższość rurki termokurczliwej nad taśmą izolacyjną wynika z kilku faktów.

  • Rurka pozwala na dokładną izolację przedmiotów o nietypowych kształtach, które trudno byłoby szczelnie i estetycznie owinąć taśmą.
  • Nie zsuwa się.
  • Jest dużo bardziej odporna na szkodliwe działanie czynniki atmosferycznych, chemicznych i biologicznych. Dla przykładu, zakres temperatur, które znosi termokurczka wynosi od -70oC do 120o
  • Koszulka jest łatwa do zmiany.
  • Jest wygodniejsza w montażu niż taśma izolacyjna.

Kryteria doboru termokurczki

Aby termokurczka dobrze spełniła swoje zadanie, musi być odpowiednio dobrana. W doborze kieruj się kilkoma kryteriami.

Rozmiar

Na rynku znajdziesz kilka rozmiarów koszulek termokurczliwych, które pozwalają dopasować je do wielkości izolowanego elementu. Przy dopasowywaniu termokurczki powinieneś zwrócić uwagę na dwa wymiary:

  1. średnicę przed zgrzaniem,
  2. średnicę po zgrzaniu.

Pierwszy z wymiarów powinien być na tyle duży, by objąć izolowany element, a drugi na tyle mały, by termokurczka mogła ściśle przylec do powierzchni elementu po podgrzaniu.

Z klejem czy bez?

Możesz spotkać się z dwoma rodzajami termokurczek: z klejem i bez kleju. Rurka termokurczliwa z klejem oprócz izolacji ma jeszcze jedną cechę: zapewnia uszczelnienie. Dlatego wybierz ją, jeśli izolowany element będzie narażony np. na wilgoć. Termokurczek z klejem używa się zazwyczaj do izolacji na zewnątrz budynku, a także do izolacji przewodów bez obudowy, które wpuszczane są w tynk.

Koszulki termokurczliwej bez kleju powinieneś używać w warunkach, które nie wymagają uszczelniania.

Kolor

Różne kolory termokurczek przeznaczone się do znakowania przewodów. W sklepach dostępne są termokurczki kolorowe lub przezroczyste. Do znakowania można podejść na dwa sposoby: użyć kilku różnych kolorów lub skorzystać wyłącznie z rurek przezroczystych, za którymi można umieścić oznakowania przewodów. Będą one widoczne także po ogrzaniu.

Niepalność

To jeszcze jedna opcja, na którą warto zwrócić uwagę przy wyborze koszulki termokurczliwej. Koniecznie wybierz wersję niepalną, jeśli zamierzasz opalać rurkę zapalniczką. To pozwoli uniknąć zapłonu termokurczki.

Jak stosować rurki termokurczliwe w izolacji?

Na samym początku zdecyduj się na jedno z trzech możliwych źródeł ciepła, przy pomocy którego będziesz podgrzewać termokurczkę.

  1. Opalarka – najbardziej polecana, ale też najdroższa, trudno jest uszkodzić nią przewód, w wielu modelach można regulować temperaturę.
  2. Zapalniczka – do stosowania przy łatwo dostępnych elementach, trzeba uważać, by przez zbyt długie ogrzewanie nie spalić izolacji przewodu.
  3. Zapałka – tylko ostatecznie przy łatwo izolacji dostępnych i małych elementów.

Pierwsze kroki w montażu termokurczki są takie same we wszystkich przypadkach:

  1. Przytnij koszulkę termokurczliwą (dopasowaną do rozmiaru przewodu) tak, aby była trochę dłuższa niż uszkodzenie.
  2. Nałóż rurkę na miejsce, które chcesz zaizolować.

Następnie przystąp do opalania. Efektem tego etapu powinno być skurczenie rurki, która musi równomiernie objąć cały przewód. Podczas ogrzewania może być konieczne obracanie przewodu, by zgrzać rurkę z każdej strony.

Samo opalanie wygląda nieco inaczej w przypadku opalarki niż w przypadku zapalniczki lub zapałki.

  • Ogrzewanie opalarką. Jeśli używasz opalarki z regulacją temperatury, zacznij od najmniejszej nastawy i w razie potrzeby zwiększaj ją, póki termokurczka zacznie reagować. Trzymaj się jednak zasady im mniej, tym lepiej i nie zwiększaj temperatury zbyt szybko – poczekaj dłuższą chwilę i sprawdź, czy najniższa temperatura nie będzie wystarczająca. Jeśli natomiast posiadasz opalarkę bez regulacji, zacznij dmuchać z większej odległości i jeśli to konieczne, stopniowo ją zmniejszaj. Uważaj, by strumień gorącego powietrza nie uszkodził niczego wokół ciebie.
  • Ogrzewanie zapalniczką lub zapałką. Opalaj przewód z pewnej odległości, by nie naruszyć izolacji przewodu. Standardowa izolacja jest odporna na temperatury poniżesz 70o Jeśli przegrzejesz przewód, może nawet zacząć się palić.

Gdzie stosować termokurczki?

Najpopularniejszymi zastosowaniami rurek termokurczliwych są:

  • izolacja przewodów elektrycznych,
  • wzmocnienie izolacji przy przejściach, uszkodzeniach i przewodach wychodzących z aparatów,
  • znakowanie przewodów,
  • tworzenie wiązek przewodów,
  • użycie poza elektryką – usztywnianie rękojeści narzędzi, kijków do kwiatów, wędek, lasek dla niewidomych, elementów metalowych, plastikowych, szklanych i gumowych.

A ty – skoro już wiesz, jak stosować rurki termokurczliwe – gdzie zamierzasz ich użyć?

1 Comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*